Πριν 2 χρόνια εισήχθηκα στον κόσμο του δικτυακού μάρκετιγκ. Με το που μου περιέγραψαν τη συγκεκριμένη επιχειρηματική ευκαιρία, διέκρινα αμέσως my way out.
I was in. Με τις ευλογίες του συζύγου.
Eshιονώστηκα αμέσως στη δουλειά: εδιάβαζα βιβλία (οκ, βιβλίΟ), όργωνα το ίντερνετ και μελετούσα μεγάλους γκουρού του δικτυακού μάρκετιγκ, εδημιούργησα μπλογκ με αναρτήσεις που θα εκπαιδεύαν και θα βοηθούσαν την ομάδα μου, έπλασα σου ένα mindset του άλλου κόσμου!
Ομάδα, όμως, εν έκαμα ποττέ.
I was in. Με τις ευλογίες του συζύγου.
Eshιονώστηκα αμέσως στη δουλειά: εδιάβαζα βιβλία (οκ, βιβλίΟ), όργωνα το ίντερνετ και μελετούσα μεγάλους γκουρού του δικτυακού μάρκετιγκ, εδημιούργησα μπλογκ με αναρτήσεις που θα εκπαιδεύαν και θα βοηθούσαν την ομάδα μου, έπλασα σου ένα mindset του άλλου κόσμου!
Ομάδα, όμως, εν έκαμα ποττέ.
Tomorrow I will begin, I told myself day after day. I didn´t know, then, that tomorrow is only found in the calendars of fools.
I was hiding behind sorry apologies and alibis - που λέει και ο Greatest Salesman. Λλίο η μεταβολή του συζύγου που το θεωρούσε "πελλάρα" και δεν παρείχε πλέον διευκολύνσεις για να εργαστώ, λλίο καμιά εγκυμοσύνη ποτζεί-ποδά, κανένα θκυο μωρά που εθηλάζαν κάθε 2-3 ώρες... έτα ούλλα τζιαμέ. Sorry alibis.
Ο λόγος που εσυνέχιζα να κρατώ επαφή και να μην παραιτούμαι τελείως ήταν μια κουβέντα από το πρώτο βιβλίο που διάβασα, το Your First Year in Network Marketing: έλεγε ότι ο πρώτος χρόνος στο δικτυακό μάρκετιγκ είναι καθοριστικός - αν κρατηθείς για ένα χρόνο στην εταιρεία σου χωρίς να τα παρατήσεις, τότε θα είσαι μέσα φορέβερ. Έτσι εσκέφτηκα ότι ασσέν τζιαι μισοπεθαμένη, θα μείνω μέσα ώσπου να περάσει ο χρόνος, τζι έτσι θα του μείνω αγγονίν του δικτυακού μάρκετιγκ!
Δύο χρόνια μετά, είμαι ακόμα μέσα και μάλιστα εξύπνησα πριν 1-2 μήνες και άρχισα να δουλεύω. Αντιλήφθηκα ότι η εταιρεία δεν περιμένει τον sοrry ass μου, συνεχίζει και θεριεύει με ή χωρίς εμένα και εν απλά ΚΡΙΜΑ να περιορίζομαι σε ρόλο κερκίδας!
Mind you, έχω να παλέψω με μεγάλο τέρας, την αναβλητικότητα. Ο αρφός/συνεργάτης/upline/coach μου εχτές είπεν μου την επιφοίτηση που είshε: ότι τζείνο που μας χωρίζει που την παμμέγιστη επιτυχία (κατ΄ακρίβειαν είπεν "ριάλλια", αλλά προσαρμόζω το γιατί εν είμαι red τζιαι σκανδαλίζομαι, χαχα!) είναι ο φόβος μας να ακούσουμε ΟΧΙ. Τούτον είναι, όντως!
Υπάρχουν φορές που νιώθω υπεράνω όποιας απάντησης. Πραγματικά, όι μόνο εν με κόφτει το ΟΧΙ, αλλά shαίρουμαι τζιόλας! It brings me closer to a yes! Μεν φανταστείς ότι κάμνω τζιαι πάρτυ, αλλά τουλάχιστον δεν τα διπλώνω ούλλα για 3 μήνες ώσπου να μου περάσει το πένθος και το πλήγμα στον εγωισμό, όπως έκαμνα πρώτα!
Τούτο το μπλογκ εξεκίνησα το για να καταγράφω σε πιο προσωπικό και λιγότερο ξερολέζικο ύφος το ταξίδι μου στο δικτυακό μάρκετιγκ. Θα το διαβάζουν κάποτε οι ομαδάρες μου και θα βλέπουν ότι κι εγώ είχα ξεκινήσει αντίξοα αλλά "δέτε με τωρά;!" και θα εμπνέονται.
Ο Αρχιεμπνευστής μου (upline του upline μου) αποκάλεσε πρόσφατα το δικτυακό μάρκετιγκ "καθρέφτη". Πόσο εύστοχο! Εγώ προσθέτω, επίσης, και το "ταξίδι"...
Πιο αναλυτικά στην πορεία...
Ο λόγος που εσυνέχιζα να κρατώ επαφή και να μην παραιτούμαι τελείως ήταν μια κουβέντα από το πρώτο βιβλίο που διάβασα, το Your First Year in Network Marketing: έλεγε ότι ο πρώτος χρόνος στο δικτυακό μάρκετιγκ είναι καθοριστικός - αν κρατηθείς για ένα χρόνο στην εταιρεία σου χωρίς να τα παρατήσεις, τότε θα είσαι μέσα φορέβερ. Έτσι εσκέφτηκα ότι ασσέν τζιαι μισοπεθαμένη, θα μείνω μέσα ώσπου να περάσει ο χρόνος, τζι έτσι θα του μείνω αγγονίν του δικτυακού μάρκετιγκ!
Δύο χρόνια μετά, είμαι ακόμα μέσα και μάλιστα εξύπνησα πριν 1-2 μήνες και άρχισα να δουλεύω. Αντιλήφθηκα ότι η εταιρεία δεν περιμένει τον sοrry ass μου, συνεχίζει και θεριεύει με ή χωρίς εμένα και εν απλά ΚΡΙΜΑ να περιορίζομαι σε ρόλο κερκίδας!
Mind you, έχω να παλέψω με μεγάλο τέρας, την αναβλητικότητα. Ο αρφός/συνεργάτης/upline/coach μου εχτές είπεν μου την επιφοίτηση που είshε: ότι τζείνο που μας χωρίζει που την παμμέγιστη επιτυχία (κατ΄ακρίβειαν είπεν "ριάλλια", αλλά προσαρμόζω το γιατί εν είμαι red τζιαι σκανδαλίζομαι, χαχα!) είναι ο φόβος μας να ακούσουμε ΟΧΙ. Τούτον είναι, όντως!
Υπάρχουν φορές που νιώθω υπεράνω όποιας απάντησης. Πραγματικά, όι μόνο εν με κόφτει το ΟΧΙ, αλλά shαίρουμαι τζιόλας! It brings me closer to a yes! Μεν φανταστείς ότι κάμνω τζιαι πάρτυ, αλλά τουλάχιστον δεν τα διπλώνω ούλλα για 3 μήνες ώσπου να μου περάσει το πένθος και το πλήγμα στον εγωισμό, όπως έκαμνα πρώτα!
Τούτο το μπλογκ εξεκίνησα το για να καταγράφω σε πιο προσωπικό και λιγότερο ξερολέζικο ύφος το ταξίδι μου στο δικτυακό μάρκετιγκ. Θα το διαβάζουν κάποτε οι ομαδάρες μου και θα βλέπουν ότι κι εγώ είχα ξεκινήσει αντίξοα αλλά "δέτε με τωρά;!" και θα εμπνέονται.
Ο Αρχιεμπνευστής μου (upline του upline μου) αποκάλεσε πρόσφατα το δικτυακό μάρκετιγκ "καθρέφτη". Πόσο εύστοχο! Εγώ προσθέτω, επίσης, και το "ταξίδι"...
Πιο αναλυτικά στην πορεία...
No comments:
Post a Comment