What`s wrong, man.

Οκ, αν μου το ελάλεν άλλος ότι εισέπραξεν τόσα πολλά ΟΧΙ, θα του έλεγα dude, there´s clearly something wrong with YOU, then.

Αλλά τι;;;

I make sure I don´t smell. I make sure I look decent. I sure make mistakes at closing, sometimes too much info, sometimes no asking for a yes or no, sometimes this sometimes that. But hey, isn´t there ANYONE who will just GET IT no matter what I am like?

Ούφφου.

Λείφκει η λίστα μου τα γέρημα. Τώρα περιδιαβάζω στα σκοτεινά μονοπάτια του cold market... οκ, όχι τόσο cold, προς χλιαρό μάλλον. Δηλαδή άτομα με τα οποία γνωριζόμαστε αλλά δεν είχαμε και καμιά γουάου επαφή για μήνες ή και χρόνια!

Ξέρω, it`s a relationship business. Αλλά βιάζομαι. Δεν έχω χρόνο για άλλο πόνο να αναζωπυρώνω παλιές σχέσεις ή να κτίζω καινούργιες ούτως ώστε να τους το φέρω ομαλά. ΜΠΑΜ πας την κκελλέ! Ήδη κάποιοι φαίνεται να ενοχλήθηκαν, το κάλυψα στο προηγούμενο ποστ. ΕΝ ΜΕ ΚΟΦΤΕΙ. ΓΥΡΕΦΚΩ ΤΖΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΕΝΑ ΠΟΥ ΕΘΘΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΠΑΣ ΣΕ ΕΤΣΙ ΠΡΑΜΑΤΑ. ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΔΕΙ ΤΖΙΑΙ ΘΑ ΠΕΙ "ΝΑΙΙΙ!! ΓΙΑΤΙ ΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΛΑΛΕΣ ΤΟΣΟΝ ΤΖΙΑΙΡΟ;! ΑΡΚΗΣΕΣ ΑΛΛΑ ΗΡΤΕΣ ΜΕ ΚΑΛΟ ΠΡΑΜΑ!"

Ούφφου.

Μπορεί ναν ούλλα εναντίον μου, αλλά πιστεύκεις ότι shαίρουμαι ταυτόχρονα; Shαίρουμαι όταν σκέφτουμαι τι ιστορία θα έχω να λέω! Ότι εισέπραξα 167 ΟΧΙ τζιαι εν είχα άλλο άτομο πάνω στη λίστα μου, όταν ξαφνικά..... ένας obscure συνάδελφος που δεν τον υπολόγιζα και απλά του το έδειχνα για το χάζι, είπε το ΝΑΙ και έγινε μεγάλος ΑΣΣΟΥΚΛΑΣ!! Τζιαι που τζιαμέ τζιαι τζει αρκέψαν να άρκουνται πίσω σε μένα πολλοί που όσους με πρωτοσνομπάραν.... Ααχχχ..... :)

Who`s Crazy Now?!

Oh what a ride.

Wow.

Ήξερα ότι η ενασχόληση με το δικτυακό μάρκετιγκ θα ήταν ένα emotional roller coaster αλλά, έχοντας ζήσει ορισμένα σκαμπανεβάσματα χωρίς ιδιαίτερα δράματα, δεν φανταζόμουν ότι οι κατηφόρες του θα μπορούσε κάποτε να είναι τόσο ΑΠΥΘΜΕΝΕΣ.

 

Νόμιζα ότι τα low points ήταν η είσπραξη οχιών ("όχι") από τους φίλους και συγγενείς σου. Νόμιζα ότι ήταν η απογοήτευση από τη μη στήριξη του συζύγου. H δυσκολία από την έλλειψη χρόνου.

 

ΧΑΧ! Dig this: να σε κατηγορούν οι φίλοι μεταξύ τους ΚΑΙ στον σύζυγο ότι τόλμησες να τους πουλήσεις ναρκωτικά το κορμί σου τα παιδιά σου μιλήσεις για τη δουλειά σου. Και να ωρύεται σ’ εσένα ο σύζυγος για την προσέγγισή σου και ότι πρέπει να είσαι πιο προσεχτική με αυτή τη πελλάρα που θέλεις να κάμνεις, χωρίς να περνά από το μυαλό του ότι το πρόβλημα εν άλλοι που το έχουν.

 

Τον τζιαιρό που έρχονταν οι άλλοι να μου πουν να κάμνουμε μπομπονιέρες τζιαι μαλακοσκουλαρίτζια τζιαι να τα πουλούμε, ήταν καλά! Τον τζιαιρό που μου εδιούσαν ένα κατάλογο με καδένες τζιαι ρολόγια τζι ελαλούσαν μου "Παράγγειλε!" ήταν καλά! Τον τζιαιρό που έκαμνεν η νούννα της κουνιάδας της συνύφισσάς τους επίδειξη Ττάπερ τζι εκαλούσαν με, ήταν καλά! Όταν επήα εγώ να τους πω για μια δουλειά που ήβρα, κάμνουν όπως τες μυξοπαρθένες που τες εβιάσαν ομαδικά, παρά φύσιν και κατ’ επανάλειψη!

 

Η στιγμή που είχα το σύζυγο μπροστά μου να με επικρίνει που επήα να τους πουλήσω ναρκωτικά το κορμί μου το κορμί του τα παιδιά μας δείξω τη δουλειά που ανακάλυψα, τζιαι να μου λαλεί για την προσέγγιση που μου εμάθαν στην «κατήχηση» που πάω κάθε τόσο, ήταν για μένα το all time low moment μου. I felt SO alone, αν ήταν κάτι άλλο I could very well just quit.

 

Γιατί ποτέ δεν ήμουν ο άνθρωπος που σκίζεται να αποδείξει τον εαυτό του στους άλλους. Αν, πιχί, δεν πιστεύεις ότι θα τα καταφέρω, τότε απλά δεν θα τα καταφέρω γιατί δεν θα μπω στον κόπο να σε διαψεύσω. Δεν με ενδιαφέρει να σε διαψεύσω. Think of me what you may.

 

Αυτή τη φορά όμως, έκαμα τους visualize να με ξαναπαίρνουν στο στόμα τους για να σχολιάσουν ότι σταμάτησα με «τζείνη την πελλάρα», τζιαι ότι «κάποτε κάποιοι εγελάσαν μου τζιαι εβάλλαν με να πηαίννω σε φίλους και μη τζιαι να τους πουλώ πυραμίδες τζιαι πελλάρες», τζιαι «ευτυχώς που εκατάλαβα το λάθος μου». Επίσης έκαμα visualize τη ζωή μου χωρίς την WV τζιαι εσηκωστήκαν ούλλες οι τρίshιες της τζιεφαλής μου ίshια πάνω: ήταν η κουβέντα blue pill or red pill, με το μπλε να είναι η ζωή που είδα να συμβαίνει στη WV και το κόκκινο να είναι η ζωή με τες μαζοχιστικές συζητήσεις για την ανεργία, την Τρόικα και τες περικοπές. *SHIVERRRR* Brrrrrrrrrrrrrrr, σηκώνεται το ΔΕΡΜΑ μου ολόκληρο!!!

 

 

 

 

Ξέρω ότι εξαναείπα πως θα το κυνηγήσω αδίστακτα. Τώρα, όμως, I have a WHY big enough. Είμαι πολλά κτητζιασμένη τζιαι πολλά μακριά που το blueprint της ζωής που θέλω!!!

Ειδικός Χρωματολόγος

Ένα από τα πράγματα που λατρεύω σε αυτό το μπίζινεςς είναι που νιώθω ότι μιλούμε δική μας γλώσσα, έχουμε δικούς μας κωδικούς, με τρανότερο παράδειγμα τα personality colours!

 

Κάμνω απίστευτο χάζι να μαντεύω το χρώμα των ανθρώπων. Κάποτε, βέβαια, καταντά ολίγον μαρτύριο γιατί με την παραμικρή αφορμή αρκέφκω πουμέσα μου να επεξεργάζουμαι το χρώμα του άλλου.

 

Κοκκινομάλλα συνάδελφος με παρταλοφύτιλλα φορέματα και πολλά χαϊμαλιά: BLUEEEEEE!!!

Μάντρατζιης αυτοκινήτων που κάθε μέρα κυκλοφορά τζιαι με διαφορετικό αυτοκίνητο πολυτελείας από τη μάντρα: REEEEEED!!!

Τα ποστ της στο Facebook εν ούλλο για ζώα αδέσποτα και πεινασμένα παιδάκια: FELLOW YELLOW!!!

Εξήχασε να έρτει στο ραντεβού μας τζιαι λαλεί μου "ξεκινώ τωρά!!!" αλλά περνά μια ώρα τζι ακόμα να φανεί: BLUEEEE!!!

Αππάροβα με ψηλοτάκουνα, κόκκινο ταγιέρ και μύτη που αγγίζει στο ταβάνι: Duh! REEEEEEEEEEED!!!

Τα ρούχα του στο αρμάρι εν στοιχισμένα βάση χρώματος, υφάσματος, χρήσης: GREEEEEEEEEEEEEEEEN!!

Οι περσιάνες των παραθύρων εν ανοικτές σε ομοιόμορφους σχηματισμούς: GREEEEEEEEEN!!!

Τα αυτοκινητούθκια του διαγράφουν συγκεκριμένη πορεία και καταλήγουν στοιχισμένα σε μια αυστηρή γραμμή πάνω στο τοιχούι: GREEN!! (NOOOO!!!)

Πάει τζιαι κλέφκει ένα αυτοκινητούι που την προαναφερθείσα γραμμή τζιαι κατουρά πάνω του που θωρεί τον προαναφερθέντα green να τσιριλλά: BLUE - το μωρό μου!!

 

Άμαν έχω ιδιαίτερες κάβλες, μαντεύκω τζιαι το δεύτερο τους χρώμα. Η καινούργια μου συνάδελφος, πιχί, αρχικά νόμιζα ήταν κίτρινη - χαμηλών τόνων, απλό ντύσιμο, προηγούνται οι άλλοι, παρασκηνιακή παρουσία. Στην πορεία, όμως, είδα ότι εν τέρας οργάνωσης, αγχώδης, απαισιόδοξη, τζιαι θέλει να ξέρει ΟΥΛΛΕΣ τες λεπτομέρειες μιας υπόθεσης. Green :/

 

Ο άντρας μου, επίσης. Είχα τον για φουλ κίτρινο - ευαίσθητος, τρυφερός, σκέφτεται πάντα τους άλλους, φάμιλυ γκάι, σπιτόγαρος, εν αντέχει στη σκέψη να πάθουν κακό οι αγαπημένοι του κ.ά. ΟΜΩΣ... Όμως λέω... Κούνια που με κούναγε! Τα ρούχα του στο ερμάρι εν στοιχισμένα ανά χρήση! (Μόλις το αντιλήφθηκα εστυλλομάθκιασα) Κάμνει τες δουλειές του σπιθκιού καλύτερα που μένα! Κτητζιάζει με την ασυγυρησία. Eν ολιγαρκής, δεν βάζει *γελοίους* στόχους! Νομίζει εν ρεαλιστής. Το μέλλον είναι ΜΑΥΡΟ. Ναι, κυρίες και κύριοι, I´m married to the incredible HULK!

 

Πολλές φορές, επίσης, μαντεύκω τζιαι το "πρόσημο" του χρώματός τους, όπως οι ομάδες αίματος. Functional ή dysfunctional?

 

Τυλίει τα κουπεπούθκια με το φάδιν αλλά είναι ταυτόχρονα πρόσχαρη και λαλεί παραμύθκια στα εγγόνια της: GREEN ΘΕΤΙΚΟ!

Τυλίει τα κουπεπούθκια με απαράμιλλο άγχος τζιαι μετρά τα με τη ρίγα ναν ούλλα ίσια ίσια: GREEN ΑΡΝΗΤΙΚΟ! Πιάσε πλοίο φύε!

Τρώει ένα μήνα μες το ίντερνετ να μελετά ένα προϊόν που έχει και στην Κύπρο αλλά θα το φέρει απ’ έξω γιατί εν $3 δολλάρια πιο φτηνό: GREEN ΑΡΝΗΤΙΚΟ! Πιάσε πλοίο φύε!

Πάει για καφέ μόνο τις Τρίτες που έχει προσφορά καφέ με πισκόττο στο ΙΚΕΑ: GREEN ΑΡΝΗΤΙΚΟ! Πιάσε πλοίο φύε!

Πάει για σουηδικά κεφτεδάκια με την οικογένειά του μόνο τις Πέμπτες που είναι 9+1 δωρεάν στο ΙΚΕΑ: GREEN ΑΡΝΗΤΙΚΟ! Πιάσε πλοίο φύε!

 

Ναι, ok, so έχω ένα θέμα με τους dysfunctiοnal green! Who doesn´t? Ha ha.

 

Αλλά και στα άλλα χρώματα βρίσκω τα πρόσημα:

 

"Ναιιιιι!!! Πάμε!!! Let´s DO it!!! WOOHOO!!": Blue θετικό.

"Ναιιιιι!!! Πάμε!!! Let´s DO it!!! Ου μα εξήχασα ότι είχαμε ραντεβού σήμερα": Blue αρνητικό.

 

Ούτε οι μπλε εν πράμαν. Χαχα! Λαβ γιου :D

 

Βασικά, ούλλοι οι dysfunctionals έννεν πράμα! Οι πιο δυστυχείς dysfunctionals, όμως, νομίζω ότι εν οι κίτρινοι και μετά οι πράσινοι. Ίσως τζιαι οι κότσιηνοι. Οι μπλε σίουρα εν νώθουν. Οι καημένοι κίτρινοι θέλουν να σώσουν ένα κόσμο που δεν θέλει να σωθεί τζιαι οι αρνητικοί πράσινοι μεινίσκουν νηστιτζιοί γιατί έληξεν το κουπόνι με το 5% discount της Pizza hut. Οι δυστυχείς κόκκινοι τρων την σκόνη κάποιου άλλου. Ο δυστυχής μπλε (παίζεται αν υπάρχει τέτοιο είδος) is having less fun than someone else.

 

Ένηγουέης, έshει πλάκα η χρωματολογία αλλά το πλέον διασκεδαστικό είναι να έχεις κάποιον με τον οποίο να τη μοιράζεσαι!

 

Αν δεν εκατάλαβες χίτσιην, πήαιννε κάμε το τεστ.

VisuaAAAAAALLELUJAH!!!zation

Πλούσιοι και πένητες μετ' αλλήλων χορεύσατε˙ εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον.

Παρακαλώ! Παρακαλώ ησυχία στο ακροατήριο!!

Hey you at the back!

Αδελφοί! Σημειώσατε παρακαλώ εις τα μπακκαλλοδεύτερά σας το Σαββατοκυρίακο ετούτο, visualization γαρ εις τον εγκέφαλό μου ανέτειλε!

Σημειώσατε παρακαλώ εις τις κιττάπες σας, ότι παρελθών έτη δύο και μήνας δύο από της εγγραφής ημών, εις λαμπρά πανήγυρην δυνάμεθα μετασχείν - καλάν κόφκω το πριν πω τζι άλλην καμιάν πελλάρα.

Έshει 26 μήνες - όσοι και μια θητεία στο στρατό (οξά ελλιάναν την; οξά εκαταργήθηκεν τέλεια; άμπα τζι έφυεν τζι ο αττίλας τζι εν επήραμεν πρέφαν) - που χειροκροτώ και ζητωκραυγάζω τον όποιον κάμει την παραμικρή επιτυχία. Eshαίρουμουν πραγματικά να βλέπω τους άλλους να βγαίνουν στη σκηνή και να καταχειροκροτούνται για τα όποια αποτελέσματά τους. Κάποτε έσυρνα τζιαι κανένα "Άτε, τζιαι στα δικά μας οι ελεύθεροι!", χα χα χα χι χι χο, τζι επηαίνναμεν έσσω μας.

Στο τελευταίο regional, ζητωκραυγάζοντας στην καρέκλα επάνω για κάτι τύπους που το ΤΖΙΑΟΣ που εσημειώσαν μια επιτυχία, εσυνειδητοποίησα ότι κατα βάθος εγώ ποτέ εν εφαντάστηκα το ίδιο να συμβαίνει σε μένα. Τζιαι τότε ήταν που εσκίσαν οι ουρανοί τζι ακούστηκεν ένα HAAAAAAAAAAAAAALLELUJAAAAH!! HAAAAAAALLELUJAH!! σε dolby surround... Μπορεί δηλαδή να ήταν τζιαι ΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΛΛΟΟΥΥΥΥ!!! ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΤΖΙ ΕΦΕΞΕΝ!! ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ! ΟΠΟΙΟΣ ΒΙΑΖΕΤΑΙ ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙ κτλ.

Ένα μήνα μετά, χωρίς να έχω κάμει τίποτε (ούτε action, ούτε ππέρσοναλ ντηβέλοππερ, ούτε τίποτε), απλά ΑΝΑΔΟΞΕΝ ΜΟΥ.

ΑΛΛΗΘΩΡΙΣΑ.

Σαν έκαμνα χούβερ τζιαι έπαιζαν ανεβαστικές τραγουδάρες στο κομβούτερ (τα μισά εκ των οποίων εθθυμίζαν regional), άρκεψα να φκάλλω λόον!! Να ευχαριστώ καταρχάς τον κόσμο για τα ακατάπαυστο χειροκρότημα τζιαι να περιμένω να κοπάσει για να συνεχίσω! Να πηαίννω να ξεκινήσω τζιαι να ξαναντακώννει ο κόσμος τζιαι να μεν με αφήνουν να μιλήσω! Εν μέσω αλαλαγμών τζιαι σφυρκών (καλών), να τσιριλλώ "ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΙΡΗ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΜΕ ΤΟ 100% ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΟΥ!!!".

Είχα, βλέπετε, μόλις γίνει Q.

Αμέσως μετά ήμουν SR τζιαι εδικαιούμουν 5 λεπτά χρόνου ομιλίας τζιαι 200 sms. Ππιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!! Έδωσα ρέστα!!! Να με δει ο Marc Accetta να χάσει το φως του!! I ruled baby!!!

(Eννοείται ότι ήμουν μόνη μου σπίτι, διαφορετικά θα σας έγραφα που την Αθαλάσσα τωρά - αν έshει γουάιφάι).

So... ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ MAΔΕΡΦΑΚΚΕΡΣ!!!

IT IS HERE.

I am SO happy.

Πάω να έβρω το νέφτι τζιαι να κατεβάσω το βρατζί μου.

180 - a shocking documentary on abortion

WHAT A CLOSER! WHAT A CLOSER! I GOTTA HAVE HIM ON MY TEAM!!!

The TIME objection

Θα κάμω άλλη μια παρομοίωση με το Θέρμομιξ (με πλήρη συναίσθηση του ρίσκου να θεωρηθώ undercover αντιπρόσωπός του).

Το Θέρμομιξ φημίζεται ότι "σου λύνει τα χέρια". More or less ρίχνεις όλα τα υλικά μέσα και αυτό τα κόβει, τα ψήνει, τα ανακατώνει, τα αλέθει κτλ μόνο του. Εσύ μπορείς στο μεταξύ να κάμνεις μανικιούρ ή να κουρεύεις το χάμστερ (εννοούσα το κυριολεκτικά, παρόλο που ακούστηκε σαν "γυαλίζεις το πόμολο", "πνίγεις το κουνέλι", "πάς το γράμμα" κτλ). Είναι ιδανικό για πολύ busy άτομα, με δουλειά, παιδιά, σκυλιά, γατιά κτλ.

Πάνε μέρες να το χρησιμοποιήσω και έπιασα actually τον εαυτό μου να λέει "μα αφού δεν έχω χρόνο"!

Κορούα μου;;;!!! ΑΦΟΥ ΕΝ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΓΟΡΑΣΕΣ!

Εν γίνεται να κάμνω closing του εαυτού μου!!!

:S

Merciless

Το λοιπόν α! ΚΑΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙ! (Enough is enough!)

Στα τελευταία μου exposures ήμουν ένα ουράνιο τόξο. Blue στην παρουσίαση (με μια δόση green ενίοτε) και red στο κλείσιμο με μια πρέζα yellow.

Μαννοπρέζα, έφας μας ζωντανούς! ΔΕΝ θα ξαναδώσω το λόγο στον yellow εαυτό μου α. Κάθε φορά αφήνω του και λιγότερο χρόνο να μιλήσει, αλλά εν πρέπει - ΚΟΜΜΕΝΑ ΟΥΛΛΑ. Με "μάνα μου" με "χαρώ σε μου". Με "νιώθω σε" με "καταλάβω σε". Τίποτε εν καταλάβω! Θα είμαι ολοκότchινο παντζιάρι πυρπολημένο τζι όποιον πάρει ο χάρος.

I won´t ever let them buy their own excuses!!!

Eν γίνεται να τες έχω μπροστά μου φουλ θετικές τζιαι ενθουσιασμένες τζιαι να τους επιτρέπω να παν έσσω να το πουν του καημένου του άντρα τους!! Με την άλλη προχτές, έκαμα το τέλειο closing: 

Eγώ: (τελειώνω την παρουσίαση, κυλώ αίτηση και πέννα προς το μέρος της) Αγγλικά κεφαλαία.

Άρχισε να συμπληρώνει την αίτηση και αντιλήφθηκε ότι η βίζα της ήταν ληγμένη και να περιμένουμε να της στείλουν άλλη αλλά γουάου τούτον είναι! εν η ευκαιρία μου να ξεβαλτώσω!

Τελικά; Αγγούρι ξυδάτο.

Δεν πρόκειται να μου ξαναφύει πλάσμα. Αν είναι, να του τανήσω να ληστέψει κανένα περίπτερο προκειμένου να πληρώσει right there and then.

Θα είμαι τυφώνας.

Θα είμαι ανελέητη.

Θα είμαι δαιμονισμένη.

Μες τα μάθκια μου έθθα έshει κόρες.

Θα είμαι αδίστακτη.

Που να μεν πω.

Bitter mocka

It´s hard not to be bitter about/towards people who mocked you.

I wonder if I will be feeling the same way after I have built my dynasty. I guess I´ll always be looking down on them Billies.

Εχτές ΠΑΛΕ ενέδωσα σε συζήτηση με "φίλους" μη-μέλη παρόλο που είπα ότι ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΜΩ.

Εν εμπήκα σε διαδικασία να κάμνω address την κάθε δοξασία που εκατέβαζεν ο green μουχλιασμένος νους τους (τζιαι ήταν ΠΟΛΛΕΣ, ήταν απίστευτο!), επεριορίστηκα στο "Είμαι σίουρη ότι αν έρκετουν σε εσένα ένας που εν εκτός του επαγγέλματός σου ή της εταιρείας σου τζιαι επέμενε ότι ξέρει τους όρους εργασίας σου καλύτερα που σένα τζιαι ότι είσαι γελασμένος αν νομίζεις ότι πιάνεις τον μισθό που πιάνεις, το λιγότερο που θα σκεφτόσουν γι΄αυτόν εν ότι εν καθυστερήμένος".

Που τη μια ξέρω ότι εν πρέπει να συζητώ καθόλου με μη-μέλη. Που την άλλη, να τους αφήνω τζιαμέ να λαλούν τα αίσχη τους τζιαι οι γύρω τους να αλαλάζουν "πέστα χρυσόστομε!";;;

YOU DON´T KNOW WHAT YOU DON´T KNOW, ΗΛΙΘΙΕ.

Όπως είπα και σε προηγούμενη ανάρτηση, είμαι τόσο ευγνώμων που μπήκε το δικτυακό μάρκετιγκ στη ζωή μου γιατί άνοιξε και αννοίει μου τα μάθκια μου! Φίλοι και κολλητοί που θα ανέμενες να σε ακολουθήσουν τυφλά, σε θεωρούν αφελή και εξαπατημένο και "μάνα μου ρε". Άλλοι γνωστοί που θα ανέμενες να είναι πιο διστακτικοί, ανακαλύπτεις πόσο σεβασμό και εκτίμηση τρέφουν για το πρόσωπό σου και σε εμπιστεύονται.

It´s unbelievable. I sometimes feel I´m surrounded by idiots. Σκέφτομαι ότι ο Johnny Wimbrey έχει ομάδα 35,000 ατόμων και μόνο ΕΝΑΣ από αυτούς είναι συγγενής του - WTF is wrong with people? "And I´m Johnny Wimbrey!!", απορεί ο ίδιος.

Amazing.

Άτε κανεί μύξες. Πάω να κανονίσω κανένα exposure με πλάσμα που I can visualise following me trustingly.

I will [continue] this day with love in my heart. - The Greatest Salesman

Φτάνει να μεν δω κανένα που τούτους ομπρός μου.

Εxactly the same

Πρόσφατα απέκτησα Thermomix (ένα σούπερ ντούπερ γουάου πολυμηχάνημα κουζίνας). Στοίχισε μια κοπή, like ΜΙΑΝ ΚΟΠΗ. Η αντιπρόσωπος που μου το πούλησε (γιατί μόνο μέσω αντιπροσώπων μπορείς να το αποκτήσεις) ήρθε στο σπίτι να μου το παραδώσει και να με εκπαιδεύσει. Μου έδωσε και ένα χοντρό βιβλίο με συνταγές και μου τόνισε να τις ακολουθώ πιστά. Να μην επιχειρήσω να κάμω του νου μου γιατί δεν θα κατάφερνα τίποτε επειδή το Θέρμομιξ έχει συγκεκριμένο, ακριβή τρόπο που δουλεύει.

Με το που φεύγει η αντιπρόσωπος, θέλησα να φτιάξω πουρέ πατάτας. Σίγουρα υπήρχε η συνταγή στο βιβλίο αλλά βαριόμουν να το ανοίξω. Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι, σκέφτηκα, να αλέσεις 2 πατάτες βραστές τζιαι να τες κάμεις πουρέ; Μην τα πολυλογώ, το αποτέλεσμα ήταν ένας ωραίος στόκκος για τα παράθυρα και τες ρωγμές των τοίχων. Περίσσεψε και λίγος για να κτίσουμε μαντρότοιχο.

Τα ίδια αποτελέσματα είχα και με άλλα πειράματα που έπιασα να κάμω, χωρίς να ανοίξω το βιβλίο συνταγών. Eίχα πάει σε 2 επιδέιξεις Θέρμομιξ και πίστευα ότι το είχα. Βατερλώ.

Ο σύζυγος-χορηγός του μηχανήματος, δικαίως, άρχισε να τριβιτζιάζεται. Η εντύπωση που έχει για το Θέρμομιξ δεν μοιάζει με αυτήν που έχουν φίλοι του, των οποίων οι γυναίκες το χρησιμοποιούν σωστά και είναι πελλαμένοι! Θεωρεί το Θέρμομιξ πελλάρα.

Στο τηλέφωνο εξιστορώ στην αντιπρόσωπο τα κατορθώματά μου και αυτή προσπαθεί να με νουθετήσει: ΜΗΝ κάμνεις της τζιεφαλής σου, ΑΝΝΟΙΕ το βιβλίο τζιαι ακολούθα τες συνταγές, να έρτω σπίτι σου να σου ξαναδείξω, να τα κάμνουμε μαζί ώσπου να μάθεις!! Κάνουν και μαθήματα, μου είπε, κάθε εβδομάδα στα γραφεία τους, ώστε να μάθουμε να το χρησιμοποιούμε γιατί είναι κρίμα να έχουμε τέτοιο πράγμα στο σπίτι τζιαι να κάθεται απλά πας τον πάγκο.

Αναστατώθηκε. Ξέρει ότι αν εγώ αποτύχω με το Θέρμομιξ, αν απογοητευτώ και τα παρατήσω, τότε θα χαλάσει και η εικόνα που προωθώ γι’ αυτό με αποτέλεσμα να δυσφημιστεί άδικα στον κόσμο μια τόσο υπέροχη συσκευή.

Πόσο όμοιες περιπτώσεις! Το ίδιο και στην δικτυακή μου εταιρεία. Αν το δουλέψεις σωστά και με τον τρόπο που συστήνεται, θα πετύχεις τρελλά πράματα. Αν κάμεις της ξερής σου, θα αποτύχεις και θα κυκλοφοράς και θα λες ότι εν μια πελλάρα και δεν δουλεύει.

Duh!

My most frustrating exposures

Συμφωνώ με τα χίλια με τούτο που λέει ο Marc Accetta, ότι κάθε exposure είναι ένα IQ test. Είναι ένα IQ test, like no other, που δεν σε κρίνει από το αν πεις ΝΑΙ ή ΟΧΙ, αλλά από την όλη στάση σου και τους λόγους που θα πεις το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ.

Παραδείγματα φαγώντων Χ:

Σε live presentation σε café. Καθόμαστε δεύτερη σειρά πίστα και με το που ξεκινά η παρουσίαση, ρωτά ο παρουσιαστής "Σε ποιους αρέσουν οι διακοπές;". Εσηκώσαν όλοι χέρι εκτός από τη δικιά μου. Αγκωνιάζω την αστειευόμενη, "Σοβαρά τωρά". Λαλεί μου "Ναι! Εν μου αρέσκουν οι διακοπές!". Λαλω της, "Είσαι ανώμαλη, χα χα" τζιαι γυρίζουμε μπροστά μας.

Το IQ test ήδη παίζεται στη βάση με τούτη τη δήλωσή της. Γίνεται να μεν σου αρέσκουν οι διακοπές σιόρ; Βρίσκεις την στη δουλειά δηλαδή εσύ; Γουστάρεις χαρτολόι και ουρές στη φωτοτυπική; WTF.

Είπα να το θεωρήσω ότι απλώς ήταν "too cool" to raise a hand, τζιαι ότι θα αλλαξοπιστήσει στην πορεία.

Τέλος πάντων, ποτζεί-ποδά she sat through it (the Τorture) τζιαι με το που τελειώνει η παρουσίαση γυρίζω πάνω της μανικωμένη να της σερβίρω το super closing μου. "Έτοιμη;!! *arf arf ARF*"

Έshει δράκο που εν φκάλλει έτσι φωθκιές που τα ρουθούνια.

Εξηκάπνιζεν, ήταν αναμαλλιασμένη τζιαι βασικά ευτυχώς που είshεν κόσμο γυρώ τζιαι εν με έσυρεν χαμέ να με λαχτοπατήσει. Επαραμίλαν που τα νεύρα της, ενώ εγώ επροσπαθούσα να είμαι understanding τζιαι να την ηρεμήσω λέγοντας ότι εν επίστευκα πως έshει άνθρωπο που ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΚΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ, προφανώς είσαι ΠΙΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ από όσο σε εσύγκοψα!! Εν εθωρκέτουν, εχασκογέλαν νευρικά απλά για να μεν με κάμει μαύρη. Σαμπώς τζι εμετάγγισα την με AIDS.

Ήταν απαράδεκτη. Όσο brilliant πλάσμα τζιαι αν είσαι στην υπόλοιπη σου ζωή, όταν δεν μπορείς να επιδείξεις στοιχειώδη ευγένεια προς κάποιον, τότε είσαι ηλίθιος. Εν αναμένω ότι όλα μου τα exposures θα είναι ΝΑΙ και ότι η επιχείρησή μου αρέσει σε όλους. Αλλά έχει πολλούς τρόπους να πεις ότι δεν ενδιαφέρεσαι τζιαι κάποιοι που τούτους εν εντελώς άκυροι. Εχάθηκεν ο κόσμος να πεις ένα απλό "ρε σόρρυ, εννεν για μένα τούντο πράμα"; "Εν είμαι φαν των ταξιδιών τζιαι εν με ενδιαφέρει τούτη η δουλειά"; Εν ανάγκη να σε πιάνει ο δαίμονας;

Αν μου επρότεινες εσύ να γραφτώ στο γυμναστήριό σου τζιαι να ασκούμαστε μαζί (me not being the gym person), ήταν να τριολιστώ; Εν θα σου ελάλουν "ευχαριστώ πούλλα μου αλλά εν ενδιαφέρουμαι";

Εν απογοητευτικός ο τρόπος με τον οποίο κάποιοι κάμνουν FAIL. Που την άλλη είμαι τζιαι ευγνώμων που υπάρχει τούντο τεστ. Εφαντάστηκες να συνέχιζα να κάμνω παρέα μαζί της τζιαι να μεν ξέρω ότι εν ψυχασθενής;

Οπότε συνεχίζουμε με το ξεσκαρτάρισμα! Είμαι περίεργη για τα υπόλοιπα scores.

-------------------------

Σε live παρουσίαση σε café. Με το που ξεκινά η παρουσίαση και βλέπει το όνομα της εταιρείας, βγάζει κινητό και στέλλει τη λέξη με sms. Σε μερικά δευτερόλεπτα έρχεται η απάντηση (που δεν είshεν καν το IQ να την κρύψει κάπως): "Βλακείες. Πες ότι είναι κάτι επειγον και φύγε".

Αιφνιδιάζω την: "Αν εν όντως επείγον, τότε να πάεις, εν θέλουμε να χαθούν ζωές. Αλλά, αν έχεις κρίση δική σου, σε λίγη ώρα θα μπορείς που μόνη σου να αποφασίσεις για το θέμα".

Στη θέση της ήταν να μείνω μόνο τζιαι μόνο που αντροπή.

Εσηκώστηκεν χαμογελαστή, χωρίς καμιά ντροπή, τζιαι έφυε.

Want some ketchup with your X?

-------------------------

H τρίτη χειρότερη μου φορά ήταν με πολύ πολύ κοντινό μου άτομο. Έκανα εγώ την παρουσίαση, σε 1 on 1, σπίτι της.

Ήταν ριγμένη στον καναπέ σε πολύ βαρεμένη στάση που το πρώτο λεπτό, ενώ συνέχεια εδιέκοπτεν για να πει ειρωνικά "έμαθες καλά το ποίημα σου α", και διάφορα άλλα ειρωνικά επιφωνήματα.

Ήταν ίσως το μεγαλύτερο Χ που εμαείρεψα και ετάισα σε κάποιον. Εσκέφτηκα πολλές φορές να της τα βροντήξω, να της απαντήσω πίσω με ακόμα πιο πολλή χολή, τζιαι εννοείται να σταματήσω την παρουσίαση. Αλλά εσκέφτηκα, επίσης, ότι αν διακόψω την παρουσίαση εν θα μπορώ να συμπληρώσω το όνομά της μετά στο Focus Board, and I really want these numbers.

So υπέμεινα τον "εξευτελισμό" ως το τέλος, που μου έδωσε την κλασσική απάντηση "Εννα δω".

Δε, τζι αν μεν δεις πε μου.

Don´t choke on it.

υ.γ. τωρά που ξέρω καλύτερα, έπρεπε όντως να βρω ένα διπλωματικό τρόπο να σταματήσω την παρουσίαση, it was a lost case.

-------------------------------

Έχω "ομαδόπουλο" που εν με τα αντικαταθλιπτικά (που λαλεί ο λόος) λόγω της αντιμετώπισης που έτυχε από δικούς της. Οι φίλοι της αποφεύγουν την και τα αδέρφια της δεν την ξαναπήραν τηλέφωνο από τότε που τους το έδειξε! Εν τζι εν τα πλάσματα τούτα που θέλουν τους πάτσους, εν η ίδια! Εν θωρείς δηλαδή ότι εν απλά απαράδεχτοι;! Εν κρίμα που πρόκειται για τα αδέρφια τζιαι τους κουμπάρους τζιαι τους ξερωγώ σου, αλλά ΕΝ ΘΩΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΝ ΤΖΕΙΝΟΙ ΟΙ ΑΠΑΡΑΔΕΧTΟΙ; Εν συμπεριφορά πολιτισμένου ΖΩΟΥ τούτη; Το "no thanks τζιαι πάλε φίλοι εννάμαστε" έχουν το ακουστά; Στοιχειώδης ευγένεια, man! Εν τζι εν κομπίνα με ναρκωτικά που τους επρότεινες!! Ugh, I could rant forever...

Τζιαι μετά θωρείς ένα κοπελλούι που εν σου εγέμωννε το μάτι, να ενθουσιάζεται με την παρουσίαση και να σε ευχαριστεί νυχθημερόν για την ευκαιρία που του έδειξες για να αλλάξει τη ζωή του. Τζιαι να αποδεικνύεται ο καλύτερος σου παίχτης!

A Journal of my Journey - page 1

Πριν 2 χρόνια εισήχθηκα στον κόσμο του δικτυακού μάρκετιγκ. Με το που μου περιέγραψαν τη συγκεκριμένη επιχειρηματική ευκαιρία, διέκρινα αμέσως my way out.

I was in. Με τις ευλογίες του συζύγου.

Eshιονώστηκα αμέσως στη δουλειά: εδιάβαζα βιβλία (οκ, βιβλίΟ), όργωνα το ίντερνετ και μελετούσα μεγάλους γκουρού του δικτυακού μάρκετιγκ, εδημιούργησα μπλογκ με αναρτήσεις που θα εκπαιδεύαν και θα βοηθούσαν την ομάδα μου, έπλασα σου ένα mindset του άλλου κόσμου!

Ομάδα, όμως, εν έκαμα ποττέ.

Tomorrow I will begin, I told myself day after day. I didn´t know, then, that tomorrow is only found in the calendars of fools.

I was hiding behind sorry apologies and alibis - που λέει και ο Greatest Salesman. Λλίο η μεταβολή του συζύγου που το θεωρούσε "πελλάρα" και δεν παρείχε πλέον διευκολύνσεις για να εργαστώ, λλίο καμιά εγκυμοσύνη ποτζεί-ποδά, κανένα θκυο μωρά που εθηλάζαν κάθε 2-3 ώρες... έτα ούλλα τζιαμέ. Sorry alibis.

Ο λόγος που εσυνέχιζα να κρατώ επαφή και να μην παραιτούμαι τελείως ήταν μια κουβέντα από το πρώτο βιβλίο που διάβασα, το Your First Year in Network Marketing: έλεγε ότι ο πρώτος χρόνος στο δικτυακό μάρκετιγκ είναι καθοριστικός - αν κρατηθείς για ένα χρόνο στην εταιρεία σου χωρίς να τα παρατήσεις, τότε θα είσαι μέσα φορέβερ. Έτσι εσκέφτηκα ότι ασσέν τζιαι μισοπεθαμένη, θα μείνω μέσα ώσπου να περάσει ο χρόνος, τζι έτσι θα του μείνω αγγονίν του δικτυακού μάρκετιγκ!

Δύο χρόνια μετά, είμαι ακόμα μέσα και μάλιστα εξύπνησα πριν 1-2 μήνες και άρχισα να δουλεύω.  Αντιλήφθηκα ότι η εταιρεία δεν περιμένει τον sοrry ass μου, συνεχίζει και θεριεύει με ή χωρίς εμένα και εν απλά ΚΡΙΜΑ να περιορίζομαι σε ρόλο κερκίδας!

Mind you, έχω να παλέψω με μεγάλο τέρας, την αναβλητικότητα. Ο αρφός/συνεργάτης/upline/coach μου εχτές είπεν μου την επιφοίτηση που είshε: ότι τζείνο που μας χωρίζει που την παμμέγιστη επιτυχία (κατ΄ακρίβειαν είπεν "ριάλλια", αλλά προσαρμόζω το γιατί εν είμαι red τζιαι σκανδαλίζομαι, χαχα!) είναι ο φόβος μας να ακούσουμε ΟΧΙ. Τούτον είναι, όντως!

Υπάρχουν φορές που νιώθω υπεράνω όποιας απάντησης. Πραγματικά, όι μόνο εν με κόφτει το ΟΧΙ, αλλά shαίρουμαι τζιόλας! It brings me closer to a yes! Μεν φανταστείς ότι κάμνω τζιαι πάρτυ, αλλά τουλάχιστον δεν τα διπλώνω ούλλα για 3 μήνες ώσπου να μου περάσει το πένθος και το πλήγμα στον εγωισμό, όπως έκαμνα πρώτα!

Τούτο το μπλογκ εξεκίνησα το για να καταγράφω σε πιο προσωπικό και λιγότερο ξερολέζικο ύφος το ταξίδι μου στο δικτυακό μάρκετιγκ. Θα το διαβάζουν κάποτε οι ομαδάρες μου και θα βλέπουν ότι κι εγώ είχα ξεκινήσει αντίξοα αλλά "δέτε με τωρά;!" και θα εμπνέονται.

Ο Αρχιεμπνευστής μου (upline του upline μου) αποκάλεσε πρόσφατα το δικτυακό μάρκετιγκ "καθρέφτη". Πόσο εύστοχο! Εγώ προσθέτω, επίσης, και το "ταξίδι"...

Πιο αναλυτικά στην πορεία...