Συμφωνώ με τα χίλια με τούτο που λέει ο Marc Accetta, ότι κάθε exposure είναι ένα IQ test. Είναι ένα IQ test, like no other, που δεν σε κρίνει από το αν πεις ΝΑΙ ή ΟΧΙ, αλλά από την όλη στάση σου και τους λόγους που θα πεις το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ.
Παραδείγματα φαγώντων Χ:
Σε live presentation σε café. Καθόμαστε δεύτερη σειρά πίστα και με το που ξεκινά η παρουσίαση, ρωτά ο παρουσιαστής "Σε ποιους αρέσουν οι διακοπές;". Εσηκώσαν όλοι χέρι εκτός από τη δικιά μου. Αγκωνιάζω την αστειευόμενη, "Σοβαρά τωρά". Λαλεί μου "Ναι! Εν μου αρέσκουν οι διακοπές!". Λαλω της, "Είσαι ανώμαλη, χα χα" τζιαι γυρίζουμε μπροστά μας.
Το IQ test ήδη παίζεται στη βάση με τούτη τη δήλωσή της. Γίνεται να μεν σου αρέσκουν οι διακοπές σιόρ; Βρίσκεις την στη δουλειά δηλαδή εσύ; Γουστάρεις χαρτολόι και ουρές στη φωτοτυπική; WTF.
Είπα να το θεωρήσω ότι απλώς ήταν "too cool" to raise a hand, τζιαι ότι θα αλλαξοπιστήσει στην πορεία.
Τέλος πάντων, ποτζεί-ποδά she sat through it (the Τorture) τζιαι με το που τελειώνει η παρουσίαση γυρίζω πάνω της μανικωμένη να της σερβίρω το super closing μου. "Έτοιμη;!! *arf arf ARF*"
Έshει δράκο που εν φκάλλει έτσι φωθκιές που τα ρουθούνια.
Εξηκάπνιζεν, ήταν αναμαλλιασμένη τζιαι βασικά ευτυχώς που είshεν κόσμο γυρώ τζιαι εν με έσυρεν χαμέ να με λαχτοπατήσει. Επαραμίλαν που τα νεύρα της, ενώ εγώ επροσπαθούσα να είμαι understanding τζιαι να την ηρεμήσω λέγοντας ότι εν επίστευκα πως έshει άνθρωπο που ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΚΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ, προφανώς είσαι ΠΙΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ από όσο σε εσύγκοψα!! Εν εθωρκέτουν, εχασκογέλαν νευρικά απλά για να μεν με κάμει μαύρη. Σαμπώς τζι εμετάγγισα την με AIDS.
Ήταν απαράδεκτη. Όσο brilliant πλάσμα τζιαι αν είσαι στην υπόλοιπη σου ζωή, όταν δεν μπορείς να επιδείξεις στοιχειώδη ευγένεια προς κάποιον, τότε είσαι ηλίθιος. Εν αναμένω ότι όλα μου τα exposures θα είναι ΝΑΙ και ότι η επιχείρησή μου αρέσει σε όλους. Αλλά έχει πολλούς τρόπους να πεις ότι δεν ενδιαφέρεσαι τζιαι κάποιοι που τούτους εν εντελώς άκυροι. Εχάθηκεν ο κόσμος να πεις ένα απλό "ρε σόρρυ, εννεν για μένα τούντο πράμα"; "Εν είμαι φαν των ταξιδιών τζιαι εν με ενδιαφέρει τούτη η δουλειά"; Εν ανάγκη να σε πιάνει ο δαίμονας;
Αν μου επρότεινες εσύ να γραφτώ στο γυμναστήριό σου τζιαι να ασκούμαστε μαζί (me not being the gym person), ήταν να τριολιστώ; Εν θα σου ελάλουν "ευχαριστώ πούλλα μου αλλά εν ενδιαφέρουμαι";
Εν απογοητευτικός ο τρόπος με τον οποίο κάποιοι κάμνουν FAIL. Που την άλλη είμαι τζιαι ευγνώμων που υπάρχει τούντο τεστ. Εφαντάστηκες να συνέχιζα να κάμνω παρέα μαζί της τζιαι να μεν ξέρω ότι εν ψυχασθενής;
Οπότε συνεχίζουμε με το ξεσκαρτάρισμα! Είμαι περίεργη για τα υπόλοιπα scores.
-------------------------
Σε live παρουσίαση σε café. Με το που ξεκινά η παρουσίαση και βλέπει το όνομα της εταιρείας, βγάζει κινητό και στέλλει τη λέξη με sms. Σε μερικά δευτερόλεπτα έρχεται η απάντηση (που δεν είshεν καν το IQ να την κρύψει κάπως): "Βλακείες. Πες ότι είναι κάτι επειγον και φύγε".
Αιφνιδιάζω την: "Αν εν όντως επείγον, τότε να πάεις, εν θέλουμε να χαθούν ζωές. Αλλά, αν έχεις κρίση δική σου, σε λίγη ώρα θα μπορείς που μόνη σου να αποφασίσεις για το θέμα".
Στη θέση της ήταν να μείνω μόνο τζιαι μόνο που αντροπή.
Εσηκώστηκεν χαμογελαστή, χωρίς καμιά ντροπή, τζιαι έφυε.
Want some ketchup with your X?
-------------------------
H τρίτη χειρότερη μου φορά ήταν με πολύ πολύ κοντινό μου άτομο. Έκανα εγώ την παρουσίαση, σε 1 on 1, σπίτι της.
Ήταν ριγμένη στον καναπέ σε πολύ βαρεμένη στάση που το πρώτο λεπτό, ενώ συνέχεια εδιέκοπτεν για να πει ειρωνικά "έμαθες καλά το ποίημα σου α", και διάφορα άλλα ειρωνικά επιφωνήματα.
Ήταν ίσως το μεγαλύτερο Χ που εμαείρεψα και ετάισα σε κάποιον. Εσκέφτηκα πολλές φορές να της τα βροντήξω, να της απαντήσω πίσω με ακόμα πιο πολλή χολή, τζιαι εννοείται να σταματήσω την παρουσίαση. Αλλά εσκέφτηκα, επίσης, ότι αν διακόψω την παρουσίαση εν θα μπορώ να συμπληρώσω το όνομά της μετά στο Focus Board, and I really want these numbers.
So υπέμεινα τον "εξευτελισμό" ως το τέλος, που μου έδωσε την κλασσική απάντηση "Εννα δω".
Δε, τζι αν μεν δεις πε μου.
Don´t choke on it.
υ.γ. τωρά που ξέρω καλύτερα, έπρεπε όντως να βρω ένα διπλωματικό τρόπο να σταματήσω την παρουσίαση, it was a lost case.
-------------------------------
Έχω "ομαδόπουλο" που εν με τα αντικαταθλιπτικά (που λαλεί ο λόος) λόγω της αντιμετώπισης που έτυχε από δικούς της. Οι φίλοι της αποφεύγουν την και τα αδέρφια της δεν την ξαναπήραν τηλέφωνο από τότε που τους το έδειξε! Εν τζι εν τα πλάσματα τούτα που θέλουν τους πάτσους, εν η ίδια! Εν θωρείς δηλαδή ότι εν απλά απαράδεχτοι;! Εν κρίμα που πρόκειται για τα αδέρφια τζιαι τους κουμπάρους τζιαι τους ξερωγώ σου, αλλά ΕΝ ΘΩΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΝ ΤΖΕΙΝΟΙ ΟΙ ΑΠΑΡΑΔΕΧTΟΙ; Εν συμπεριφορά πολιτισμένου ΖΩΟΥ τούτη; Το "no thanks τζιαι πάλε φίλοι εννάμαστε" έχουν το ακουστά; Στοιχειώδης ευγένεια, man! Εν τζι εν κομπίνα με ναρκωτικά που τους επρότεινες!! Ugh, I could rant forever...
Τζιαι μετά θωρείς ένα κοπελλούι που εν σου εγέμωννε το μάτι, να ενθουσιάζεται με την παρουσίαση και να σε ευχαριστεί νυχθημερόν για την ευκαιρία που του έδειξες για να αλλάξει τη ζωή του. Τζιαι να αποδεικνύεται ο καλύτερος σου παίχτης!
No comments:
Post a Comment